Ölümlü dünya və əbədi ruh

 Mixael Laytman yazır...

Şüuraltı olaraq insanlar həmişə ölüm haqqında düşünürlər. Onların yaratdığı hər şey ölümü hər hansı bir şəkildə  inanmamağa yönəlib.

Bütün tədqiqatlarımız, kəşflərimiz və ixtiralarımız nəticə etibarilə özümüzü əbədiyyətdə təsdiqləməyə yönəlib. Fiziki bədənin ölümü ilə unudulmayacağımızı hiss etmirik. Bu, bütün varlığımıza hopub.

Əgər əbədi olsaydıq və ya son hissimiz olmasaydı, öldüyümüzü bilmədən ölərdik. ...sonra həyatımız tamamilə fərqli olardı.

Yəni- dərin nəfəs alaraq ilhamlanmış həyat sürər və qaçılmaz sonluqla hesablaşmağa məcbur olmazdıq. Axı, yaxınlaşan ölümün hissi bizim üçün çox şey ifadə edir. Bu yaxşıdır, yoxsa pis?

Bu, insanın ondan necə istifadə etməsindən asılıdır. Ölüm hissi olmasaydı, biz sadəcə heyvan olardıq. Hər kəs düşünərdi: “Mən yalnız bu dünyada mövcud olduğum və həmişə olacağım üçün istədiyimi ala bilərəm”.

Əgər sonun yaxınlaşdığını hiss etsək, bu barədə bir şey etməyə çalışarıq. Adətən, bu düşüncələrdən qaçmağa, unutmağa çalışırıq və bu məqsədlə özümüzü elmə, yaradıcı axtarışlara, yaratmağa, ixtira etməyə qərq edirik... bütün bunlar yalnız ölümə qədər onu dəf etdiyimizi sübut etmək üçündür. Bu, mahiyyət etibarilə bizi irəli aparır.

Bu, şüuraltının dərinliklərindən qaynaqlanır və təkcə heyvan səviyyəsində deyil, həm də digər səviyyələrdə, hər şeyin fərqli şəkildə həll olunduğu ən yüksək mənəvi səviyyələrə qədər baş verir. Orada insan ruhun içində həyatı kəşf etməyə başlayır və beləliklə, bədən həyatdan müstəqil olur.

Fiziki bədənimdən əlavə, “ruh” adlanan mənəvi bədənimi də kəşf edib özümü onun içində mövcud hiss etməyə başlayanda, eyni zamanda heyvani bədənimin nə qədər müvəqqəti olduğunu və nəticədə sadəcə ölməli, cansız maddəyə çevrilməli olduğunu hiss edirəm.

Ölüm qorxusunu necə dəf etmək olar?

Adətən, insanlar ölüm qorxusunu unutmağa, düşünməməyə, sadəcə bu fikri başından atmağa, yaddaşlardan silməyə çalışaraq onunla mübarizə aparır. Amma bu işə yaramır, çünki ölüm onlara daim özünü xatırladır. Ətrafımızda insanlar daim ölür - qocalıqdan, xəstəlikdən, müharibədən...  sadəcə gənc insanlara baxaraq, özümüzü qeyri-ixtiyari olaraq onlarla müqayisə edirik, yaşlandığımızı və yaşamağa getdikcə daha az vaxt qaldığını anlayırıq. Başqa sözlə, daim sonla hesablaşırıq və bu barədə heç nə edə bilmərik.

 Yalnız həyatın başqa bir səviyyəsinə - “vermək” səviyyəsinə yüksəlmək bizə kömək edəcək. Orada biz yeni bir ölçü kəşf edəcəyik, tamamilə fərqli bir varlıq səviyyəsinə yüksələcəyik. Yalnız maddənin müvəqqəti bioloji varlığına əsaslanan köhnə ölçü yox olacaq.

İnsan bu növbəti vəziyyətə keçəndə onu bu dünyada heç nə saxlaya bilməyəcək.  Ölüm onlar üçün xüsusi bir şey olmayacaq, sadəcə müşayiət edən bir amil olacaq.

Gələcəkdə ölüm olmayacaqmı?

Hər bir insan öz mənəvi vəziyyətini anlayaraq daha yüksək səviyyəyə yüksəlir.  Gün gələcək bütün bəşəriyyət buna nail olacaq.

Heyvani bədənimizin bioloji ölümü qalacaq, amma əldə etdiyimiz mənəvi bədən ölməz olacaq, çünki o, təbiətimizdən kənarda, özümüzdən kənarda- “almaq yox, vermək” istəyi ilə mövcuddur. Bu mənəvi bədənə “ruh” deyilir.

Ruh bütün metamorfozları öz daxilində deyil, özündən keçərkən, başqalarında yaşayır. Bunu anlamaq çətindir; bunu hiss etmək lazımdır. Lakin mənəvi aləmdə hər bir insan başqalarına “vermək”lə öz həyatını özündə deyil, başqalarında yaşayır. Buna görə də, şəxsi ölüm üçün heç bir əsas yoxdur, çünki onlar tam təslim vəziyyətindədirlər.

Əslində, mənəvi aləmdə ölən heç bir maddə yoxdur, çünki siz daim yeni “bəxşiş” istəkləri əldə edirsiniz və onlarda öz varlığınızı, həyatınızı hiss edirsiniz.  Onlar sizin olmasalar da, onları dolduraraq onları özünüzünkü kimi hiss edirsiniz.

Bu, kiçik  uşağınız üçün bir şey etmək kimidir və özünüz üçün bir şey etdiyinizdən daha çox bu hissdə özünüzü daha canlı hiss edirsiniz.

Lakin mənəvi aləmdə fiziki bədəninizin hissi tədricən azalır, geri çəkilir, yox olur və başqalarında həyat hissi yaranır.

Mənbə:https://www.michaellaitman.com/ru/articles/brennyj-mir-i-vechnaya-dusha/

Rus dilindən tərcümə:

Əsədov Seyyub Əsəd oğlu-Şirvan şəhər T. Bağırov adına 11 №-li tam orta məktəbin tarix müəllimi, “Ən yaxşı müəllim” müsabiqəsinin (2015-ci il), “Elektron Təhsil” Respublika Müsabiqəsi, “Təhsildə ən yaxşı İnternet resursları” nominasiyası qalibi (2017-ci il), Respublika “Pedaqoji Mühazirələr”inin (2003-cü il III dərəcəli Diplom və 2019-cu il Tərifnamə) təltifçisi, Təhsildə inkişaf və innovasiyalar üzrə IV qrant müsabiqəsinin (2020) qalibi (“V-XI siniflərdə tarix fənninin tədrisi metodikası” adlı metodik vəsait müəllifi).